سخن کوروش  نادرخانی

سخن کوروش نادرخانی

زمزمه های ادبی کوروش نادزخانی
سخن کوروش  نادرخانی

سخن کوروش نادرخانی

زمزمه های ادبی کوروش نادزخانی

شرم سپید

در میان ســـــالی خدایا ، من جوانی کرده ام

حسرتی دارم به دل ،کی زنده گانی کرده ام؟


پیش از ین من بودم و دل، در گذار ‌ ِ لحظه ها

کی توانم گفتن این را :  من جوانی کرده ام؟


در گلســـتانی که پنــدارم ، کویری بود و بس

عـــمر را بیهوده بی گل، باغــــــبانی کرده ام


جفت پروازم دلی ،بی بال و پر، اما چه سـود

من به یاوه، سالها روزی رســــــانی کرده ام


پای در گِل ،مانده درجنــــگ ِمیانِ عقل و دل

کودکــــانه با جنــــــون،پا درمیـــانی کرده ام


بســـکه با رویای فرتوتم ،ترا تنــــــــدیس وار

ساختم ، گفتــــند :دل را ،من روانی کرده ام


حسرت ِجنّــت مکانی بود ، هـــــــمراه بشر

لیک جنّــت را ببین ، من این جهانی کرده ام


گفت سر:مویم سپید و ،شرم دارم از تو دل

با جوانی های تو ،من ، ناتوانــی کــــرده ام 


#کوروش_نادرخانی  در تلگرام 

@koroshnaderkhani

اینستگرام

#korosh_naderkhani

#قطع_اینترنت

نمیدانم کسی این پست را می خواند یا نه ؟

چرا که تنها جا برای نوشتن و رفع خفقان  ، که فشارم را به بالاترین حد رسانده اینجاست.

اگر شما هم کاربر ِ اینترنت هستید،  چه کاربر عادی یا سایبری نظام

امیدوارم درک کنید اینترنت پل ارتباطی جهان است و به هر عنوانی این وسیله برداشته شود ظلم به ملت است و جز ، نفرت چیزی در بر ندارد 

انگار چماق بر سرم  گذاشتید که  یعنی 

:خفه .... من می گویم ....حق با من است ...

....من اینطور می خواهم.....من... من... من.....


و چون اینطور است ، باید شک کرد که حق آن نیست که شما می گویید .

 حق آنست که نمی گذارید من بشنوم 

یعنی دیواری به ظلم ، دور ِ مردم کشیده اید و عامل قطع ِ  این ارتباط هستید.

و آمر و عامل این امر ، یعنی #زندانبان 

و من زندانی ایی که از هر دوی شما بیزارم. 


حال ِ عجیبی است
در خیابانم
و جای شعر ِ حماسی
عاشقانه در سرم راه می رود.

#کوروش_نادرخانی

korosh_naderkhani#

#کوروش_نادرخانی

ای فروغ ِ روشنی بخشم

ای گل ِ امید ِ در پاییز

ای نوید ِ روشن ِ فردا

سینه ام از مهر ِ تو لبریز


در میان تلخ کامی ها

کامِ ناکامم ز تو شیرین

بیستون ،چون کاه در پیشم

گر ز تو یاد آورم ،شیرین!


در زمان ِ جنگ ِ بی حاصل

آتش و خون و خیانت بود

باکی از هیچم نبود اما

دوریت بامن شکایت بود


کودکانه بوسه هایم بود

هر خشابش از فشنگی پر

گل ببار آورده امیدم

عاشقانه هر تفنگی پر


روزهای سخت ِ هجرانت

تیره تر بود از شب ِ تارم

سهل شد ، با آنهمه سختی

روزگار محنت ِ زارم


با امیدی تا سحر بیدار

شایدم از بخت ِ دل نالان

گرگ ِ بالان دیده ام کرده

عشق ِ تو همراه من در جان


یادگار ِ مانده ی دلخون!

می نویسم همچنانی گنگ 

گرچه ام ، آن ماهی در آب

ظاهرن ، آزادم و در تُنگ


گرچه من انچه که باید نه

پرتو مهرت تو بودم ، ماه !

یک ستاره شایدم خاموش

از بد ِ افتاده ایی در چاه


با فروغت ، روشنی دادی

دخمه ی تاریک ِ دلها را

ای که میلادت چو من پاییز

پر درخشش ، مهر را مانا


گرچه باشم یا نباشم من 

شاد باشی آرزویم این

خسروانه همچنانت زاد

کام ِ تو شیرین تر از شیرین


#کوروش_نادرخانی

در اینستاگرام 

#korosh_naderkhani

#زمزمه های ادبی 

در تلگرام 

@koroshnaderkhani

عاشقانه

عاشقانه شو!
ای شعر نو رسیده
خسته ام
از غزل های بی وصال.

#کوروش_نادرخانی

در انستاگرام 

#korosh_naderkhani

در تلگرام

@koroshnaderkhani