مبارک باد

جهانی شدن نوروز

بر همهء ایرانیان

مبارکباد

مهمان

مهمان

چشمت که واژه گان تمنّا

...............................نهفته داشت،

....................با حرص و آز

...............................بر خوان ِ دل نشست.

تنها

.....این میزبان ِ

..........رفته به یغما

.............گفت:

.................بادات نوش

مرداد 79

راز ِ رویش

راز  ِ رویش

هر روز شهیدی و

.........شهدی است

...............نوید فرزندان.

هر روز شقایق  ِ سرخ را

.......................بی آب

.....................باغبان ِ مرگ

............................هرس می کند.

و هر روز

....براین حجله گاه های

...........گلرنگ ِبی عروس

.............افزوده می شود و

.............گور های ناشناس ،نیز.

عشق را حکایتی است

.........................و وصل را.

..........................و هرس را.

.......................تجلی ِ رویش

وحجله را

.......نشان ِ آفرینش ِ

.....................دوباره ء حیات.

و شقایق را

............در چنبرهء شفق جستن

.................................رازی است

........................................جاودان.

هر روز آفرینش

هر روز شـــفق

و هــــــــــر روز

...........رویش ِ دوباره

62-63

گل ناچیده

خون ِ سرخی که به دل بود، ره دیده گرفت

آسمان، رنگ شفق، از دل رنجــــیده گرفت

هرچه گفتم، دل بیـــچار مرا چاره نبــــــــود

زهر خندی زد و حرفم، همه نشنیده گرفت

ســـــــرد مهری خزان، چهره دُژم کرد ولی

گرمی آتش عشــقش، دل شـوریده گرفت

غنـــــــــچهء مهرکه بین من او بود، شکفت

سردی باد خزانی، گل روئـــــــــــیده گرفت

تابش ماه، که رخشــــندگیش راه گشاست

تـــــــیره ابری زجفا، آن رخ تابیـــــــده گرفت

سوخت هر دامن پاکی که در او عشق رسید

برحذر ماند دلی، کو ره سنجـــــــــیده گرفت

عشق اینــــجا ز وفا جامهء یوســـــف بدرید

قاضی عقل از او جـــــــــامهءبدریـده گـرفت

خواب اگر راهزن ِمردم بــــــــــــــــیدار شود

عشق هم خواب خوش از، مردم خوابیده گرفت

صاحب دهر ، که طغــــیان دل عاشق دیـــد

بخل ورزید از او ، دلبر بخشــــــــــیده گرفت

رسم دهـــــر است که خوبان، همه را برباید

اجل از راه در آمد،  رخ  بگــــــــــــزیده گرفت

در گلســـــــتان ِ زمین ، نو گل  زیبـــائی بود

که منــــش خواستم آمد ، گل ناچیده گرفت

گفتمش بهر تســـــلّا ، که ترا بادا صــــــــبر

گفت حجت ، که مراحـیف که نادیده گــرفت

پائیز 79

وصف ِ جان

     وصف   ِ جان

ای شکسته بال و پر ،پرواز نیست

عاشقی ،اما ترا آواز نیست

سینه داری پر زفریاد ِ امید

شهر  ِ ما لیکن ترا دمساز نیست

حرص و آزی در دل حیرت سراست

جز به عشقت در تو حرص و آز نیست

جان به کف بودی به  میدان نبرد

عافیت جو آگه از این  راز نیستَ

مرغ ِدل شد صید اخلاصت دلا

این شکاری، کار ِهر شهباز نیست

نغمه های مهر دارد دل کنون

گو مگر این خوشتر از هر ساز نیست

زنده ای شاهد زخیل ِ عاشقان

شاهدی را کش کنون پرواز نیست

وصف ِجان را باز من دارم بیان

وصف را جز لایقش جانباز نیست

پائیز 80