آمدم  ببینم که آیا از یاران همراه قدیم

هنوز کسانی هستند !؟

چاپ کتاب بصورت پی دی اف

کتاب  #ققنوس_شو

کتاب #روزگار_سرخ_چشم

کتاب #آه_و_آینه

کتاب #در_شام_شوم

 کتاب های فوق را که  بصورت pdf می توانید  با  #دانلود_رایگان از #تلگرام 

کانال #زمزمه_های_ادبی  

#کوروش_نادرخانی 

Koroshnaderkhani@

تهیه بفرمایید 

هدیه من در دوران کرونایی به هم زبانان ادب دوست 

امیدوارم مقبول طبع واقع گردد

عزای عمومی

بدنبال لبخند بودم .

کوچه به کوچه... 

خیابان ها همه پرده های سیاه کشیده اند. عاشوراست گویی 

انگار روز هاست  که   حس پایانی یک جنگ جهانی دارم 

ساختمان هایی از آتش سوخته .

سربازانی مغموم اما ظفر مند بازگشته .

اگر چه امروز هرکجا قدم میگذارم حس شرکت در  مجلسی  را دارم که سیاهپوش عزیزانشان هستند.

چهره ها ،  داغ های بر دل نشسته شان  را نشان میدهند. 

سکوتی است که تنها هرازگاهی به لطف  قارقار ِ  زار  ِ  کلاغی  شکسته می شود

رهگذرانی که به هیچش می گیرند.

و من تنها به سنگی از جنس کلام تلاش بر پراندن اش دارم .

:برو ای بوم ِ نکبت ....

که اگر این شهر ِ  غمزده ، بنای دوباره اش را بنیان کند 

تورا دیگر جایی نیست بر این بام .

#کوروش_نادرخانی

.

عنوان (.) مدتهاست  ذهنم را به خود مشغول کرده است.

پایان یک جمله یک نقطه است که هیچ گریزی از آن نیست.

می توان نوشت و زورکی هم نوشت اما جمله که بپایان رسید دیگر گزیری از آن نیست .

یعنی آن جمله بسته شده و باید رفت به جمله ی بعد چه نقطه را بگذاری یا نه. 

مثل مرگ ،  یک انسان برخلاف بعضی باورها که به حیات پس از مرگ باور دارند و ریشه در اندیشه های هندی دارد . اما انسان با نقطه ی پایانش تمام می شود.

و چه زیباست پیران خرفتی که داعیه ی نامداری دارند بدانند

لااقل در این زمان نقطه ی پایان ، نام را به نیکی  به خاک بسپارید.

https://korosh3084.blogsky.com/

تا زمانی  که دنیارا به روی من  بسته اند 

برای نفس کشیدن 

اینجا می نویسم.