ستاره ی بارانی

و باز در قفس ِ غم ،پرنده زندانی

منی که مانده ء این سالهای بارانی

ودل ،ودل که مداما به فکر پرواز است

ویاوه ،یاوه ِ خیالی ، برای زندانی

مماس ِ مانده اندامش ،آهن ِ سردی

نسیم  ِ آبی روحی ، به کنج ِ ویرانی

تمام  ِ منظر ِ چشمش، به وهم میماند

حسود گونه بگوید: که را تو میمانی؟

ستارهء شب ِ تاریک ِ تو، زند راه دل

کجاست بهرهء رفته ، به خواب ِ نادانی

فریب است و فریب ،آنچه می بینی

دروغ است دروغ ،آنچه میدانی

تمام  ِقامت عشقت ،بلور  ِتندیس است

نشسته بر رف طنزی ،اگر نمایانی

ونقشهای نگارین ِ دل برآئینه

و مُهر های هم آئین اگر که بنشانی

پرنده ای که کُنج قفس گرفتاراست

رها شود به گمانی ، رسد به سامانی

دروغ بود  ،ولی با دلی که دیوانه است

اگر چه گفته ام ، این قصه را به عریانی

عاشقانه ها(6)

گنجشک ِ دل من به جائی در گوشه ی چشمان تو راضی است. چرا می پرانی اش؟

به پیله ی تنهائی این تن نگاه کن . که درونی اش سالهاست به پروانه شدن می اندیشد

لطفا  ادامه ی مطلب را کلیک کنید
آز آرمان عزیز هم به خاطر معرفی آپلودسنتر سپاس دارم

گلستان ِزیبا

امروز تصمیم دارم عزیزانم را به مهمانی یکی از استان های زیبای این خاک ِپرگهر

ایران عزیز

ببرم.

اســــــــــــتان گلســــــــــتان

و فقط گوشه هایی ازاین بهشت حقیقی را ببینند و در لذت من سهیم شوند.

استفاده از عکسها با ذکر منبع بلامانع است.

برای دیدن ابعاد اصلی روی عکس ها کلیک کنید.

 

ادامه را ببینید

سنگدل

هر پای بلغزد ، زنگاهی که تو داری
هر دل چو غریقیست ، به چاهی که تو داری

ای سرو قد ،آن روی ِچو گل ، زلف سیاهت
ابروی ولب و ،روی چو ماهی که تو داری

هر مرد ِ یلی ،رأیت اسپید بگیرد
تسلیم شود ،پیش سپاهی که تو داری

ای سنگدل این شیشه،شکسته است،مبادا
پایت بخلد ،شیشه به راهی که تو داری

افسوس که تو ،صحبت ِ دل را نشنیدی
نشنیدی و دل،مات زآهی که تو داری

تو مهر پرستی ،چو منی ،پیرو ِ آئین
معبود تو عشق است،الهی که تو داری

محبوب رخی ،قامت مطلوب تو داری
تنها ،همه خوبی است ،گناهی که توداری

در
ادامه مطلب
 شعری بسیارزیبااز دکتر محمد رضا شفیعی کدکنی به مناسبت
(روز بزرگداشت فردوسی 25 اردیبهشت)
تقدیم شما عزیزان

سنگدل

سنگدل


هر پای بلغزد ، زنگاهی که تو داری
هر دل چو غریقیست ، به چاهی که تو داری

ای سرو قد ،آن روی ِچو گل ، زلف سیاهت
ابروی ولب و ،روی چو ماهی که تو داری

هر مرد ِ یلی ،رأیت اسپید بگیرد
تسلیم شود ،پیش سپاهی که تو داری

ای سنگدل این شیشه،شکسته است،مبادا
پایت بخلد ،شیشه به راهی که تو داری

افسوس که تو ،صحبت ِ دل را نشنیدی
نشنیدی و دل،مات زآهی که تو داری

تو مهر پرستی ،چو منی ،پیرو ِ آئین
معبود تو ،عشق است،الهی که تو داری

محبوب رخی ،قامت مطلوب تو داری
تنها ،همه خوبی است ،گناهی که توداری


بهار 79